Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Οκτώβριος 2012

Ανακάλυψα νωρίτερα το πρωί μια ανάρτηση με τίτλο Οι άνδρες δεν κλαίνε…   στην ιστοσελίδα Μικροί Μεγάλοι

Και θυμήθηκα ότι πριν από δύο χρόνια είχα γράψει για το ίδιο θέμα με αφορμή ένα περιστατικό στο ιατρείο της παιδιάτρου στην Κέρκυρα.

Διαβάστε το…

Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ. Δυστυχώς ένα από αυτά έχει να κάνει με τα στερεότυπα με τα οποία μεγαλώνουμε τα παιδιά μας. Και αυτό γίνεται εμφανές καθημερινά.

Πριν μερικές μέρες στην αίθουσα αναμονής της παιδιάτρου περιμέναμε τη σειρά μας για εμβόλιο. Στο ιατρείο ένα μωράκι λίγων εβδομάδων έκλαιγε – μόλις είχε κάνει το εμβόλιο του. Πριν από εμάς είχε σειρά ένα αγοράκι τριών περίπου ετών, και εκείνο για εμβολιασμό. Φανερά αγχωμένο στριφογύριζε δεξιά και αριστερά και κάθε λίγο και λιγάκι αναζητούσε  παρηγοριά και συμπαράσταση από τη γιαγιά και τη μητέρα του. Το κλάμα του μωρού έκανε χειρότερη την κατάσταση. Ο μικρός ήθελε τώρα να φύγει. Όμως η γιαγιά ήταν ανένδοτη «εσύ είσαι άνδρας,» του είπε, «δε θα φοβάσαι». Η μητέρα συναίνεσε με ένα χαμόγελο.

Παρατηρώ συχνά γύρω μου ότι οι γονείς και σε ακόμα μεγαλύτερο βαθμό οι γιαγιάδες και οι παππούδες βλέπουν τα παιδιά τους μέσα από το πρίσμα του φύλου. Αν ο γιος μας είναι ακατάστατος φταίει το φύλο του και δεν μπαίνουμε στον κόπο να του μάθουμε ότι πρέπει να τακτοποιεί τα πράγματα του. Αν είναι ανυπάκουος, οφείλεται στο ότι είναι αγόρι και δεν αξίζει να προσπαθήσουμε να τον συνετίσουμε.  Αν τον δούμε να παίζει με κούκλες ανησυχούμε θεωρώντας ότι αυτή δεν είναι κατάλληλη συμπεριφορά για ένα αγόρι.

Έχοντας δύο παιδιά διαφορετικού φύλου ( δύο και πέντε ετών) μπορώ να δω ήδη διαφορές στα ενδιαφέροντά τους.  Δεν ξέρω αν αυτό οφείλεται στο φύλο τους ή στο γεγονός ότι πρόκειται απλά για δύο διαφορετικές προσωπικότητες.  Καταλαβαίνω όμως ότι ανεξαρτήτως φύλου έχουν συναισθήματα και ως γονιός οφείλω να τα ενθαρρύνω να μιλούν για αυτά χωρίς να τα κρίνω.

Πίσω στο ιατρείο και στο αγοράκι που ανησυχούσε για το εμβόλιο του, μπορείτε να φανταστείτε ότι τα λόγια της γιαγιά δεν τον καθησύχασαν. Αντίθετα φάνηκε να αύξησαν την ανησυχία του. Ίσως γιατί ένοιωσε ότι οι πιο κοντινοί του άνθρωποι δεν του προσέφεραν την υποστήριξη που αναζητούσε. Αντίθετα του έδιναν ένα επιπλέον βάρος.  Διότι  έτσι του μάθαιναν ότι δε θα πρέπει να αναγνωρίζει τα συναισθήματα του και πολύ περισσότερο να τα εκφράζει.

Advertisements

Read Full Post »

Θα το έχετε ακούσει και ισχύει. Οι Άγγλοι ξεκινούν κάθε τους συζήτηση με το θέμα του καιρού.

Τώρα που έγινε μουντός και υγρός  με αρκετές δόσεις ομίχλης, τα παράπονα και οι γκρίνια δεν έχουν τελειωμό. Πρώτη κουβέντα στο σχολείο, πρώτη κουβέντα στο γραφείο. Στο τρένο αν ο διπλανός έχει όρεξη για κουβέντα, στο πάρκο από τους γείτονες που βγάζουν βόλτα τους σκύλους.

Ίσως επειδή προέρχομαι από ένα θερμό μεσογειακό κλίμα, θεωρούν ότι τα σχόλια θα βρουν πρόσφορο έδαφος, θα αρπάξω τη μπάλα της γκρίνιας και θα τη συνεχίσω θεαματικά.

Έλα όμως που λατρεύω αυτό τον καιρό.

Είναι πολύ ατμοσφαιρικός και δε μας πτοεί καθόλου. Συνεχίζουμε ακάθεκτοι τις εξωτερικές μας δραστηριότητες.

Ακόμα πάμε βόλτες στα πάρκα μετά το σχολείο, κάνουμε πικ νικ, παίζουμε παιχνίδια.

Και τα παιδιά απολαμβάνουν αυτές τις βόλτες. Με γαλότσες και μπουφάν, κυνηγάνε σκιουράκια ή προσπαθούν να τα ξεγελάσουν μένοντας ακίνητα. Σηκώνουν ξερά φύλα και προσπαθούν να αναγνωρίσουν από ποιο δέντρο έπεσαν, παίζουν ρακέτες, φωτογραφίζουν μανιτάρια, μαζεύουν κάστανα. Τρέχουν με το ποδήλατο ή το πατίνι. Γλιστρούν, παραπατούν και πέφτουν στις λάσπες.  Απολαμβάνουν το σκοτάδι (έχουν πολλούς μήνες να το δουν) και κοιτάνε τον έναστρο ουρανό (όταν δεν έχει σύννεφα).

Γιατί τελικά όλα είναι στο μυαλό μας και ο φθινοπωρινός, μουντός και υγρός Αγγλικός καιρός, προσφέρει τόσες ευκαιρίες για να βγούμε από το σπίτι και να περάσουνε καταπληκτικά.

Και επιπλέον όταν γυρνάμε σπίτι, τα παιδια είναι εξαντλημένα, και όλοι ξέρουμε τι σημαίνει αυτό!

Read Full Post »

Λατρεύω το Φθινόπωρο. Ο καιρός έχει δροσίσει, το βρεγμένο χώμα ευωδιάζει,  τα σκιουράκια ξεχύνονται στα πάρκα και στους κήπους, τα βρύα απλώνονται στα δέντρα, τους φράχτες και τα μονοπάτια. Το Φθινόπωρο είναι ευκαιρία για πολλές βόλτες και παιχνίδια και έχει μια γλυκιά ζεστασιά καθώς οδεύουμε προς τον χειμώνα.

Πάνω από όλα όμως είναι τα χρώματα – πράσινο, κίτρινο, κόκκινο, πορτοκαλί και καφέ σε μυριάδες αποχρώσεις. Και η Αγγλία είναι στα καλύτερα της αυτήν την εποχή. Το Φθινόπωρο της ταιριάζει και όλη η χώρα μετατρέπεται σε μια τεράστια παλέτα γήινων χρωμάτων.

Απολαύστε λοιπόν λίγο Αγγλικό Φθινόπωρο

Read Full Post »

Καλή αρχή!

Σήμερα το μεσημέρι οι γονείς των παιδιών του προνηπίου (Reception class) είχαμε γεύμα στο σχολείο. Έφθασα νωρίς και κάθισα στην αίθουσα υποδοχής.

Στον διπλανό καναπέ κάθονταν μια μαμά με τον γιό της. Δεν τους είχα ξαναδεί. Η μαμά συμπλήρωνε μια φόρμα με το λογότυπο του σχολείου και ο μικρός εξερευνούσε τον χώρο.

Μόλις είχαν έλθει από την Πορτογαλία. Το αγόρι ήταν 10 χρονών και ήξερε πολύ λίγα αγγλικά. Ξεκινάει στο σχολείο μας τη Δευτέρα.

Σε λίγο ήλθε η καινούργια του δασκάλα μαζί με την ειδικό σε παιδιά που έχουν τα αγγλικά ως δεύτερη γλώσσα. Ήταν η πρώτη τους συνάντηση. Μαμά και δασκάλες συζητούσαν τα διαδικαστικά και κανόνιζαν ένα ραντεβού. Το παιδάκι παραδίπλα, συνέχιζε να εξερευνά το χώρο με ένα διστακτικό και φοβισμένο βλέμμα. Ποιος ξέρει τι σκέψεις περνούσαν από το μυαλό του εκείνη την ώρα;

Και πήγα πίσω μερικούς μήνες, τον Ιανουάριο του 2012. Όταν βρισκόμασταν σε παρόμοια θέση – Η Δανάη, ο μπαμπάς της και εγώ. Ήθελα πολύ να πω στον μικρό να μην ανησυχεί, γιατί είναι πολύ τυχερός.  Βρίσκεται σε ένα καταπληκτικό σχολείο, θα τον αγκαλιάσουν και θα τον υποστηρίξουν. Και σε λίγο καιρό δε θα αισθάνεται φοβισμένος, αλλά χαρούμενος και με αυτοπεποίθηση θα παίζει με τους καινούργιους του φίλους.

Καλή του αρχή!

Read Full Post »

Μέσα στο Φθινόπωρο γίνονται παραδοσιακά τα ετήσια συνέδρια των Βρετανικών κομμάτων και πάντα τα θέματα παιδείας έχουν την τιμητική τους. Φέτος συζητείται και το καυτό θέμα της σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης. Πρέπει να ενταχθεί ως υποχρεωτικό μάθημα; Και ποιο πρέπει να είναι το περιεχόμενό της;

Επιπλέον τόσο τα περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας καθώς και τα περιστατικά προβληματικών σεξουαλικών σχέσεων στην εφηβεία σημειώνουν αύξηση. Γυναίκες στη μεγάλη πλειοψηφία τους (αλλά όχι αποκλειστικά) ζουν μέσα στον φόβο με συντρόφους που τις κακοποιούν σωματικά και πνευματικά. Πολλές φορές σε αυτές τις σχέσεις εμπλέκονται και παιδιά. Πριν μερικές εβδομάδες το Υπουργείο Εσωτερικών άλλαξε τον ορισμό της ενδοοικογενειακής βίας για να περιλαμβάνει πλέον ψυχολογική, οικονομική και συναισθηματική βία και όχι μόνο σεξουαλική και φυσική βία.

Μέσα σε όλα αυτά πριν δύο εβδομάδες ένα μεγάλο σκάνδαλο τάραξε τη χώρα. Μια 15χρονη μαθήτρια το έσκασε με τον καθηγητή των μαθηματικών της. Πήγαν στη Γαλλία όπου μετά από μερικές μέρες τους εντόπισαν οι Γαλλικές αρχές και τους επέστρεψαν πίσω.

Δεν είναι λοιπόν τυχαίο που αρχές Οκτωβρίου εν μέσω οικονομικής κρίσης και εορταστικής περιόδου (το Φθινόπωρο είναι αρκετά γιορτινό εδώ), το περίφημο sex education είναι για άλλη μια φορά στο προσκήνιο.

Προς το παρόν στην Αγγλία το μάθημα σεξουαλικής αγωγής στα Δημοτικά είναι επιλογής, επαφίεται δηλαδή στο κάθε σχολείο να αποφασίσει αν θα το εντάξει στο πρόγραμμά του και με ποιον τρόπο.

Συνήθως είναι ένα θέμα, το οποίο δυσκολεύει τους δασκάλους και δεν ξέρουν πώς να το χειριστούν. Ευχαρίστως θα το απέφευγαν.

Στο δικό μας σχολείο τα μαθήματα ξεκινούν από το αντίστοιχο νηπιαγωγείο. Η θεματολογία και το λεξιλόγιο είναι βέβαια ανάλογα της ωριμότητας  των παιδιών. Σε αυτές τις ηλικίες για παράδειγμα δίνεται μεγαλύτερη βαρύτητα στο τι είναι φιλία και γίνονται κάποιες πρώτες αναφορές σε θέματα σχετικά με το σεξ μέσα από μεταφορές. Για παράδειγμα σε ένα από τα μαθήματα τα παιδιά βλέπουν πως γεννιούνται τα γατάκια.

Οι γονείς ενημερωνόμαστε για το περιεχόμενο και έχουμε τη δυνατότητα να ζητήσουμε να μην παρακολουθήσει το παιδί μας τα μαθήματα.

Είναι πραγματικά λεπτό το θέμα. Πότε ξεκινάει η σεξουαλική ενημέρωση; Και πως πρέπει να γίνεται; Θυμάμαι πέρσι που η κόρη μου ήταν στο Year 2 (ηλικιακά αντίστοιχη με την Α’ Δημοτικού) η δασκάλα ήταν φανερά προβληματισμένη. Σε μια από τις συνομιλίες μας μου εξέφρασε και η ίδια την αγωνία της. Είχε εντάξει στο μάθημά της την σεξουαλική διαπαιδαγώγηση αλλά είχε και τις αμφιβολίες της. Αναρωτιόνταν αν ήταν νωρίς να ανοίξει τέτοιες συζητήσεις και αν έπρεπε να το αφήσει για μεγαλύτερη τάξη. Ένοιωθε όμως ότι κάτι έπρεπε να κάνει.

Καθώς η κόρη και ο γιος μου μεγαλώνουν, το θέμα τις σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης με απασχολεί όλο και περισσότερο. Το να το αντιμετωπίζουμε ως ταμπού δε βοηθάει. Πρέπει όμως πρώτα να εντοπίσουμε ποιος πρέπει να είναι ο σκοπός της, έτσι ώστε να είμαστε σε θέση να καταρτίσουμε ουσιαστικά και αποτελεσματικά προγράμματα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης. Διότι η σεξουαλική διαπαιδαγώγηση δεν έχει να κάνει μόνο με το σεξ και τις ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες. Αλλά με κάτι πιο βαθύ. Με την αυτοπεποίθηση του ατόμου, τον αυτοσεβασμό του και τον σεβασμό προς τον άλλον.

Πως θα χτίσουμε την αυτοπεποίθηση του παιδιού και του νεαρού ατόμου; Πως θα το μάθουμε να θέτει όρια και να τα υπερασπίζεται; Αλλά και με τη σειρά του να σέβεται τα όρια του άλλου;

Θα πρέπει το παιδί να είναι σε θέση να κατανοεί τις ανάγκες του και να αποπνέει τον σεβασμό στα θέλω του. Να έχει την ωριμότητα και το λεξιλόγιο να εξηγήσει τι θέλει και με αυτοπεποίθηση να λέει όχι.

Να καταλαβαίνει όταν κάποιος ξεπεράσει τα όρια που του έχει θέσει. Αλλά και να ξέρει πότε χρειάζεται βοήθεια και που να στραφεί για συμβουλές και υποστήριξη

Αυτά τα θέματα πρέπει να συζητούνται στο σχολείο. Από δασκάλους που έχουν λάβει κατάλληλη κατάρτιση.

Αλλά όλα αυτά έχουν να κάνουν κυρίως και με τον τρόπο που μεγαλώνουμε τα παιδιά μας. Και τα αγόρια μας και τα κορίτσια μας. Έχει σημασία πως μιλάμε στα παιδιά για το άλλο φύλο και τι παραδείγματα τους δίνουμε πρώτα από όλα εμείς οι ίδιοι. Κάθε μικρή μας κουβέντα και σχόλιο διαμορφώνει συμπεριφορές. Και κάθε απάντηση μας στις ρωτήσεις τους πρέπει να έχει σοβαρότητα και να είναι πραγματικά διαφωτιστική. Διότι όλοι θέλουμε τα παιδιά μας να γίνουν ισορροπημένοι ενήλικες και να έχουν ευτυχισμένες και ουσιαστικές σχέσεις.

Πολύ πριν διδαχθούν τα παιδιά μας σεξουαλική διαπαιδαγώγηση, χρειαζόμαστε εμείς εντατικά μαθήματα. Και αυτό είναι κάτι που πρέπει να κατανοήσουν όσοι ασχολούνται με την εκπαίδευση και στην Αγγλία και στην Ελλάδα και παντού.

Read Full Post »