Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Ιουνίου 2012

Είναι απίστευτο πως περνάει ο χρόνος. Είμαστε ήδη έξι μήνες στην Αγγλία και έχουμε μπει για τα καλά πλέον στην καθημερινή μας ρουτίνα. Τα σχολεία βλέπετε κλείνουν στις 20 Ιουλίου. Έχουμε λοιπόν μπροστά μας τέσσερις ακόμα εβδομάδες πριν τις καλοκαιρινές διακοπές.

Σκέφτηκα ότι είναι ευκαιρία για μια σύντομη καταγραφή μικρών και μεγάλων διαφορών Αγγλικών – Ελληνικών δημόσιων δημοτικών σχολείων.

Ξεκινάμε.

  • Έγραψα ήδη σε προηγούμενη ανάρτηση ότι τα παιδιά δεν έχουν εργασίες για το σπίτι γιατί όλη η δουλειά γίνεται στο σχολείο.
  • Δεν υπάρχουν σχολικά βιβλία! Οι δάσκαλοι δουλεύουν με φωτοτυπίες και βιβλία από τη βιβλιοθήκη του σχολείου. Μια ιδέα για τα βιβλία ανάγνωσης μπορείτε πάρετε από τη σειρά Oxford Tree Owl, τα βιβλία της οποίας χρησιμοποιούνται στα περισσότερα σχολεία της χώρας ως αναγνωστικά. Ξεφυλλίστε τα, είναι και σε ηλεκτρονική μορφή!
  • Συνέπεια του παραπάνω είναι ότι τα παιδιά δεν πηγαινοφέρνουν στο σχολείο βιβλία. Όχι τσάντες με ροδάκια λοιπόν, αλλά μια απλή τσάντα για να βάζουν τα βιβλία που δανείζονται από τη βιβλιοθήκη.

  • Τα πάντα παρέχονται δωρεάν από το σχολείο. Και αυτό μου έκανε τρομερή εντύπωση. Τετράδια, γόμες, μολύβια, χρώματα, κόλλες, καρτέλες, μπλοκ ζωγραφικής, είδη χειροτεχνίας. Όχι λίστες με σχολικά την πρώτη μέρα του σχολείου λοιπόν. Το Σεπτέμβριο, όταν ξεκίνησε η Δανάη την πρώτη Δημοτικού, η λίστα μας κόστισε σχεδόν 50 ευρώ. Eδώ τίποτα.
  • Τα παιδιά φοράνε την στολή/φορεσιά του σχολείου τους. Λιγότεροι πρωινοί καυγάδες για τα ρούχα που θα φορέσει στο σχολείο. Περισσότερα για αυτό θα γράψω σε επόμενη ανάρτηση.
  • Κάθε τάξη έχει μέχρι 30 παιδιά. Στην τάξη της Δανάης είναι 29 μαθητές. Μου κακοφάνηκε λίγο στην αρχή, έχοντας συνηθίσει πολύ μικρότερους αριθμούς στην Ελλάδα. Η δασκάλα όμως έχει βοήθεια και από εθελοντές γονείς και από βοηθητικό προσωπικό. Και αυτό το σημείο σηκώνει ξεχωριστή ανάρτηση, σύντομα λοιπόν θα επιστρέψω με περισσότερες λεπτομέρειες.
  • Η διδασκαλία έχει ως αφετηρία ότι κάθε παιδί είναι όχι μόνο διαφορετικό, αλλά μαθαίνει με διαφορετικό τρόπο και ρυθμό. Είναι λοιπόν αποδεκτό ότι σε κάθε τάξη υπάρχουν διαφορετικά επίπεδα μαθητών και όχι καλοί και κακοί μαθητές. Οι δάσκαλοι πρέπει να δουλεύουν με αυτή τη φιλοσοφία και να προσαρμόζουν τα μαθήματά τους ανάλογα. Τα παιδιά που χρειάζονται περισσότερη υποστήριξη την έχουν, δουλεύοντας σε μικρότερες ομάδες σε ένα επίπεδο στο οποίο να μπορούν να αποδώσουν. Αυτή η προσέγγιση βοήθησε πολύ και τη Δανάη.
  • Οι τάξεις είναι όμορφες, με πολλές ξεχωριστές γωνίες και πολύ ζεστές. Για μέρος του μαθήματος τα παιδιά κάθονται ακόμα και στο πάτωμα (για παράδειγμα το πρωί για τις παρουσίες ή στο τέλος της μέρας όταν η δασκάλα τους διαβάζει ιστορίες).
  • Το σχολείο έχει πολλούς χώρους. Το μάθημα δεν περιορίζεται μόνο στην τάξη. Υπάρχει η βιβλιοθήκη, χώρος για χειροτεχνίες, χώρος με στρογγυλά τραπεζάκια για συζήτηση ή υποστηρικτική διδασκαλία (ακόμα και ένας διδάσκων – ένας μαθητής, Η Δανάη υποστηρίχθηκε πολύ με αυτό τον τρόπο). Έχει ακόμα και κουζίνα για μάθημα μαγειρικής. Υπάρχει λοιπόν αρκετή κινητικότητα κατά τη διάρκεια της σχολικής μέρας και τα παιδιά σεν περιορίζονται στην τάξη τους.
  • Το σχολείο έχει ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ παιχνίδια. Από παζλ, τουβλάκια, κυβάκια και άλλες κατασκευές, επιτραπέζια μέχρι και καθαρά εκπαιδευτικού περιεχομένου. Όπου και να κοιτάξεις θα τα δεις.
  • Υπάρχουν τουλάχιστον 30 υπολογιστές στην αίθουσα πληροφορικής του σχολείου. Ένας για κάθε μαθητή!

Η λίστα δεν τελειώνει εδώ. Θα επανέλθω σύντομα!

Διαβάστε και το δεύτερο μέρος και δείτε φωτογραφίες.

Advertisements

Read Full Post »

Τα σπίτια είναι πάλι στολισμένα με σημαίες. Πριν δυο εβδομάδες ήταν το Diamond Jubilee, τα 60 χρόνια βασιλείας της Ελισάβετ. Τώρα είναι το Euro 2012. Και οι σημαίες είναι διαφορετικές.

Διότι αυτή τη φορά από τα παράθυρα ανεμίζουν Αγγλικές σημαίες, όχι Βρετανικές.

Βλέπετε άλλο είναι Αγγλία, άλλο το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλο η Μεγάλη Βρετανία. Η Αγγλία είναι ένα έθνος μέσα στο κράτος που ονομάζεται Ηνωμένο Βασίλειο. Εκτός από την Αγγλία, το Ηνωμένο Βασίλειο απαρτίζουν η Σκωτία, η Ουαλία και η Βόρεια Ιρλανδία. Υπάρχει όμως και ο όρος Βρετανία. Με αυτό εννοούμε την Αγγλία, Σκωτία και Ουαλία. Με άλλα λόγια τα τρία έθνη που βρίσκονται στο κεντρικό νησί του Ηνωμένου Βασιλείου. Η αλήθεια είναι όμως πως πλέον στην καθομιλουμένη τείνει να εκλείψει ο όρος Ηνωμένο Βασίλειο και έχουν απλουστευτεί τα πράγματα. Βρετανία σημαίνει και τα τέσσερα έθνη μαζί. Μπερδευτήκατε;

Η επέτειος της ενθρόνισης της Ελισάβετ γιορτάστηκε ως ένα βρετανικό γεγονός και ένωσε τους κατοίκους της χώρας σε μια τεράστια γιορτή. Για αυτό το λόγο γιορτάστηκε με Βρετανικές σημαίες που είναι οι γνωστές σε όλους μας μπλε – κόκκινες – άσπρες.

Στο ποδόσφαιρο όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Εδώ αγωνίζεται η Αγγλία. Οι ομάδες της Σκωτίας και της Ουαλίας δεν προκρίθηκαν. Διαφορετικά θα έπαιζαν σε αντίπαλα στρατόπεδα. Το Euro λοιπόν είναι μια καθαρά Αγγλική υπόθεση. Βλέπετε οι υπόλοιποι Βρετανοί (Σκωτσέζοι, Ουαλοί και Ιρλανδοί) ίσως καν να μην υποστηρίζουν την Αγγλική ομάδα. Σκεφτείτε πως νοιώθουν οι οπαδοί του Ολυμπιακού όταν παίζει στην Ευρώπη η ομάδα του Παναθηναικού, και το αντίθετο βέβαια.

Ευτυχώς σε λίγο καιρό ξεκινούν οι Ολυμπιακοί αγώνες και οι κάτοικοι της χώρας θα ξαναενωθούν. Διότι στον κλασσικό αθλητισμό η χώρα αντιπροσωπεύεται από την ομάδα του Ηνωμένου Βασιλείου. Εκεί όλα τα έθνη θα αγωνιστούν μαζί για τη χώρα τους, τη Βρετανία.

Όπως είπε και ο Οβελίξ, δεν είναι περίεργοι αυτοί οι Άγγλοι; Ή μήπως Βρετανοί;

Εδώ είναι η Αγγλική Σημαία με το σταυρό του Αγίου Γεωργίου, προστάτη του Αγγλικού έθνους.

Εδώ η σημαία της Σκωτίας με το σταυρού του Αγίου Ανδρέα, προστάτη της Σκωτίας.

Εδώ η σημαία της Ιρλανδίας με το σταυρό του Αγίου Πατρικίου, προστάτη της Ιρλανδίας.

Και εδώ η σημαία της Μεγάλης Βρετανίας που είναι ο συνδυασμός των τριών σημαιών.

Και που είναι η Ουαλία, θα μου πείτε. Όταν καθιερώθηκε η σημαία το 1801, η Ουαλία δεν ήταν μέρος της Βρετανίας.

ΥΓ: Αν θέλετε να βγάλετε άκρη με αυτή την Βρετανική ιδιαιτερότητα δείτε και αυτό το  σύντομο video.

Read Full Post »

Κοντεύουμε ήδη έξι μήνες στην Αγγλία και όλον αυτό τον καιρό παρατηρώ με ενδιαφέρον λεπτομέρειες από το εκπαιδευτικό σύστημα της χώρας έτσι όπως το γνωρίζω μέσα από τα παιδιά μου.

Κάτι που κάνει εντύπωση στους Έλληνες φίλους μου είναι  ότι τα παιδιά στο Δημοτικό σχοελίο της Δανάης δεν έχουν διάβασμα για το σπίτι!  Όλη η δουλειά γίνεται στο σχολείο. Αυτό που ζητάνε οι δάσκαλοι από τους γονείς είναι να ενθαρρύνουν τα παιδιά να αφιερώνουν καθημερινά 10 λεπτά στην ανάγνωση.

Κάθε Πέμπτη όμως η δασκάλα δίνει εργασία για το σπίτι. Τα παιδιά έχουν μια εβδομάδα για να την ολοκληρώσουν. Οι εργασίες αυτές έχουν σκοπό να ενθαρρύνουν τα παιδιά να κάνουν έρευνα, να σκεφτούν και κάποιες φορές απαιτούν και τη συνεργασία του γονιού.

Μια φορά και με την ευκαιρία της Παγκόσμιας Ημέρας Βιβλίου τα παιδιά έπρεπε να ζωγραφίσουν τον ήρωα ενός αγαπημένου βιβλίου του ενός γονιού. Οι οδηγίες έλεγαν ότι θα έπρεπε να πούμε την ιστορία στα παιδιά και να περιγράψουμε τον ήρωα.  Εκείνα έπρεπε να χρησιμοποιήσουν τη φαντασία τους για να τον αποτυπώσουν.

Εδώ είναι η εργασία της Δανάης για την αγαπημένη μου Πίπη Φακιδομήτη!

Μια άλλη φορά, η δασκάλα ζήτησε από τα παιδιά να εικονογραφήσουν ένα παιδικό βιβλίο σε έξι ή οχτώ κάδρα. Εδώ η Δανάη επέλεξε τη «Μικρή Γοργόνα», αν και η εργασία της είναι περισσότερο επηρεασμένη από την ταινία της Disney παρά από το βιβλίο.

Τις προάλλες μάθαιναν τα αγριολούλουδα. Έκαναν διάφορες δραστηριότητες στο σχολείο αλλά για την εργασία για το σπίτι έπρεπε να οργανώσουμε εξόρμηση στο πάρκο για να τα εντοπίσουμε. Έπειτα τα φωτογράφησε. Εδώ λοιπόν είναι ένα δείγμα από την Αγγλική φύση. Αυτή την εποχή έχει πολλές μαργαρίτες και παπαρούνες. Δεν έχω δει όμως καθόλου ανεμώνες.

Με την ευκαιρία της Κινέζικης Πρωτοχρονιάς έκαναν κινέζικες χειροτεχνίες. Μια άλλη φορά συμμετείχαν στην καμπάνια  Send My Friend To School. Η προετοιμασία είχε γίνει στο σχολείο, στο σπίτι όμως έπρεπε να φτιάξουν ένα μετάλλιο από χαρτί και να γράψουν πάνω ένα μήνυμα στον πρωθυπουργό. Ο σκοπός ήταν να παροτρύνουν τον Ντ. Κάμερον να κάνει κάτι για το γεγονός ότι πολλά παιδιά στις αναπτυσσόμενε χώρες δεν πάνε σχολείο. Τα μετάλλια δόθηκαν στον βουλευτή της περιοχής, ο οποίος και τα παρέδωσε στον πρωθυπουργό. Είναι στο χέρι του τώρα να προχωρήσει αυτή την προσπάθεια παραπέρα.

Πριν το Πάσχα και με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου, κάθε παιδί είχε ως εργασία να βρει και να ζωγραφίσει σημαίες με χρώμα μπλε, κόκκινο, πράσινο – ένα από αυτά ή συνδυασμό τους. Έπειτα ο γυμναστής επέλεξε τρεις σημαίες και όλοι οι μαθητές του σχολείου χωρίστηκαν στις τρεις ομάδες, που υποτίθεται εκπροσωπούν αυτά τα κράτη. Ελλάδα, Βραζιλία και Καναδάς είναι πλέον οι τρεις ολυμπιακές ομάδες του σχολείου. Μέσα από διάφορες δραστηριότητες, τα παιδιά μαζεύουν πόντους για την ομάδα τους και στο τέλος της χρονιάς θα αναδειχθεί και η νικήτρια ομάδα. Η Δανάη βέβαια εκπροσωπεί την Ελληνική ομάδα.

Κάθε Πέμπτη περιμένει με αγωνία την καινούργια της εργασία! Και με μεγάλη χαρά κάνει τη δουλειά που της ζητείται.

Ούτε αντιγραφή λοιπόν, ούτε μαθηματικά ή ιστορία για το σπίτι. Αλλά ούτε και γκρίνια που κάποιες φορές συνοδεύει το διάβασμα. Αλλά ευχάριστη δημιουργική απασχόληση. Από τη μία λοιπόν τα παιδιά απολαμβάνουν τις εργασίες τους. Από την άλλη το σύστημα αυτό κάνει και τη δική μας ζωή λίγο πιο εύκολη! 😉

Read Full Post »

Το θέμα της ημέρας στη Γηραιά Αλβιόνα δεν είναι άλλο παρά η είδηση ότι πριν λίγους μήνες, το πρωθυπουργικό ζεύγος ξέχασε στην pub που είχαν βγει για φαγητό την οχτάχρονη κόρη τους!

Φαίνεται ότι η μικρή πήγε στην τουαλέτα, την ώρα που οι γονείς της μαζί με τους φίλους τους ετοιμάζονταν να φύγουν. Ο Ντ. Κάμερον μπήκε στο πρωθυπουργικό αυτοκίνητο με τους σωματοφυλακές του και ξεκίνησαν για το σπίτι. Θεώρησε ότι η μικρή είναι στο αυτοκίνητο της μαμάς της. Το αντίθετο ακριβώς υπέθεσε η σύζυγος του όταν δεν την είδε στο αυτοκίνητό της. Θα είναι με τον μπαμπά της σκέφτηκε. Και έτσι έφυγαν όλοι από την pub και η μικρούλα έμεινε πίσω και ψύχραιμη περίμενε να διαπιστώσουν οι γονείς της το μπλέξιμο και να γυρίσουν να την πάρουν.

Το κατάλαβαν νωρίς. Σε λιγότερο από 15 λεπτά ο Κάμερον είχε γυρίσει πίσω.

Δύο πράγματα μου έκανα εντύπωση σε αυτή την ιστορία.

Το να ξεχάσεις ένα οχτάχρονο παιδί είναι μεγάλο πράγμα. Νόμιζα ότι γίνονταν μόνο στις ταινίες (βλ. Μόνος στο Σπίτι) αλλά τελικά όπως λένε η τέχνη είναι εκείνη που μιμείται τη ζωή. Αυτά τα πράγματα συμβαίνουν.

Το άλλο είναι ότι η μικρή κόρη του πρωθυπουργού της Μ. Βρετανίας πήγε μόνη της στην τουαλέτα όπως κάθε άλλο παιδάκι της ηλικίας της. Και αυτή η λεπτομέρεια μου άρεσε. Ίσως οι γονείς της προσπαθούν πραγματικά να προσφέρουν στα παιδιά τους μια φυσιολογική παιδική ηλικία.

Λεπτομέρεις για το συμβάν εδώ

Read Full Post »

Σκεφτόμουν να γράψω κάτι σχετικό εδώ και καιρό. Πόσο σημαντική είναι η δασκάλα (ή ο δάσκαλος βέβαια) για τα παιδιά του δημοτικού.  Χθες όμως είδα στο Μικροί Μεγάλοι την ανάρτηση της Άννας, δασκάλας δημοτικού, στο blog της Άμπρα Κατάμπρα!!!

Η Άννα περιγράφει ένα περιστατικό όπου ένας μαθητής της λέει «Ο μπαμπάς και η μαμά είπαν πως αυτά που είπατε είναι βλακείες …» Φανερά ενοχλημένη περιγράφει το περιστατικό και εξηγεί γιατί αυτή η αντιμετώπιση από τους γονείς είναι λανθασμένη. Διαβάστε το!

Ένα από τα επιχειρήματα είναι ότι έτσι τα παιδιά απαξιώνουν το ρόλο του εκπαιδευτικού αλλά και τη μάθηση. Δεν είναι μόνο αυτό όμως που κάνει απαράδεκτη τη συμπεριφορά ορισμένων γονέων.

Το Σεπτέμβριο η κόρη μου ξεκίνησε την πρώτη Δημοτικού στην Ελλάδα. Η δασκάλα μας κάλεσε ένα απόγευμα για να μας εξηγήσει πώς να υποστηρίξουμε όσο το δυνατόν καλύτερα τα παιδιά μας με τη γραφή και την ανάγνωση.

Μας είπε πολλά άλλα εγώ ξεχώρισα μια συμβουλή. «Μη μιλήσετε ποτέ άσχημα για μένα μπροστά στα παιδιά.» τόνισε. «Ότι πρόβλημα έχετε να το συζητήσετε μαζί μου, θα σας ακούσω.»   Διότι όπως μας εξήγησε και όπως όλοι οι γονείς με παιδιά στο Δημοτικό έχουμε διαπιστώσει, η δασκάλα είναι ένα πολύ σημαντικό πρόσωπο στη ζωή ενός παιδιού. Τα παιδιά δεν την αγαπούν απλά, αλλά λατρεύουν τη δασκάλα τους. Είναι συχνά σημείο αναφοράς για αυτά. Αν λοιπόν ακούσουν τους γονείς να μιλάνε άσχημα για αυτήν στενοχωριόνται. Και  αισθάνονται διχασμένα. Να συμφωνήσουν με τη μαμά και τον μπαμπά ή με τη δασκάλα; Ακόμα και όταν δεν τους ζητηθεί να πάρουν θέση αισθάνονται ότι βρίσκονται στη μέση.

Η δασκάλα της κόρης μου ακόμα και τώρα είναι πολύ σημαντική στη ζωή της. Δεν τη βοήθησε μόνο να προετοιμαστεί όσο το δυνατόν καλύτερα για τη μετακόμισή μας στην Αγγλία αλλά αποτελεί ακόμα κομμάτι της καθημερινότητας της. Η Δανάη κάνει ακόμα πράγματα για να τα μοιραστεί με καμάρι μαζί της. Αύριο θα μιλήσουν ξανά στο skype. Και βέβαια το ίδιο σημαντική είναι και η καινούργια της δασκάλα στο αγγλικό σχολείο της.

Πέρσι που πήγαινε νηπιαγωγείο είχαμε μια συζήτηση για τους πλανήτες. Επέμενε σε κάτι, δε θυμάμαι τώρα τις λεπτομέρειες. Της είπα ότι είναι λάθος και μου απάντησε με πείσμα. «Κάνεις λάθος μαμά. Μας το είπε η δασκάλα μας.» Η συνέχεια με αποστόμωσε «Φαίνεται ότι εσύ δεν είχες καλή δασκάλα να σου μάθει τα σωστά πράγματα.» Είναι κάτι τέτοιες στιγμές με τα παιδιά που σε πιάνουν απροετοίμαστο και τα επιχειρήματα δεν έχουν σημασία. Τι και αν είμαι αστρονόμος; Δεν υπήρχε περίπτωση να την μεταπείσω, αφού η δική μου η δασκάλα δεν ήταν τόσο καλή όσο της Δανάης. Δεν έδωσα βέβαια συνέχεια στη συζήτηση, αλλά βρήκα συγκινητική την στάση της. Μου έδωσε την εντύπωση ότι ήθελε να την προστατεύσει. Ακόμα και να ήθελα να συνεχίσω τη συζήτηση, δε θα μου το επέτρεπε.

Μαμά – Δασκάλα = 0-1 λοιπόν. Και έτσι πρέπει να είναι!

Read Full Post »

Αν αύριο το πρωί ξυπνήσετε κατά τις 6, σηκωθείτε από το κρεβάτι και απολαύστε ένα ακόμα μοναδικό ουράνιο φαινόμενο. Τη διάβαση του πλανήτη Αφροδίτη μπροστά από τον ηλιακό δίσκο.  Είναι κυριολεκτικά μοναδική ευκαιρία αφού η επόμενη διάβαση είναι το 2117. Η Αφροδίτη θα φαίνεται ως ένας μικρός σκοτεινός δίσκος που θα διασχίσει τον πολύ μεγαλύτερο ηλιακό δίσκο από τη μια άκρη στην άλλη.

ΠΡΟΣΟΧΗ: Μην κοιτάξετε τον ήλιο με γυμνό μάτι. Ούτε με γυαλιά ηλίου. Υπάρχει κίνδυνος βλάβης. Υπάρχουν ειδικά φίλτρα για τα τηλεσκόπια. Αν στην πόλη σας υπάρχει σωματείο ερασιτεχνών αστρονόμων σίγουρα θα έχουν οργανώσει παρατήρηση.

Ξυπνήστε τα παιδιά σας και κάντε πρωινή εκδρομούλα πριν το σχολείο. Θα ενθουσιαστούν!

Εδώ είναι οδηγίες για προβολή του ήλιου σε χαρτί και άλλες μέθοδοι έμμεσης παρατήρησης για όσους ενδιαφέρονται.

Και εδώ είναι μια λίστα με τους συλλόγους ερασιτεχνών αστρονόμων σε όλη την Ελλάδα.

Read Full Post »

Αυτές τις μέρες η Βρετανία είναι στους ρυθμούς του Diamond Jubilee. Των εορτασμών δηλαδή για τα 60 χρόνια από την ενθρόνιση της Ελισάβετ το 1952. Έτσι τη Δευτέρα και την Τρίτη είναι επίσημες αργίες και σε όλη τη χώρα έχουν προγραμματιστεί εκδηλώσεις. Από πάρτι σε γειτονιές μέχρι τη μεγαλειώδη παρέλαση στο Λονδίνο.

Στο σχολείο αυτή την εβδομάδα, οι δάσκαλοι έβαλαν στην άκρη το πρόγραμμα και έφτιαξαν μια εβδομάδα αφιερωμένη στην βασιλική οικογένεια. Η Δανάη έγινε εξπέρ! Έμαθε τη ζωή της Ελισάβετ από τη γέννησή της μέχρι σήμερα και τον Εθνικό Ύμνο (God Save The Queen).  Και όχι μόνο ξέρει πια το βασιλικό γενεαλογικό δέντρο, αλλά ενημέρωσε με χαρά τη δασκάλα και του συμμαθητές της ότι ο Πρίγκιπας Φίλιππος (ο σύζυγος της Ελισάβετ) έχει Ελληνική καταγωγή και μάλιστα γεννήθηκε στην Κέρκυρα στο Μον Ρεπό. Προχθές πήρε και μια φωτογραφία από το ανάκτορο για να τους το δείξει.

Πριν 10 μέρες το σχολείο είχε οργανώσει δραστηριότητες χειροτεχνίας για παιδιά και γονείς. Φτιάξαμε μια κατασκευή σε ένα κομμάτι ύφασμα. Έπειτα ράψαμε όλα τα κομμάτια μαζί και δημιουργήσαμε ένα μεγάλο πανό με θέμα τη βασιλεία. Τώρα κρέμεται στη είσοδο του σχολείου.

Σήμερα τα παιδιά δε φόρεσαν τις σχολικές ποδιές τους, αλλά ρούχα σε μπλε, κόκκινο, άσπρο. Τα χρώματα της Βρετανικής σημαίας. Οι αυλές όλων των σχολείων γέμισαν με πολύχρωμα μπουλούκια, παιδιά που κρατούσαν σημαίες και μπαλόνια, κοριτσάκια με πατριωτικά τσιμπιδάκια και καπελάκια. Κάποια είχαν στο πρόσωπο ζωγραφισμένα τη Βρετανική σημαία, άλλα είχαν βάψει τα μαλλιά τους στα χρώματά της.

Το μεσημέρι έχουν jubilee lunch. Για κάποιο περίεργο λόγο βλέποντας αντίστοιχα μενού παρατηρώ ότι σερβίρουν και γαριδάκια. Άγνωστο γιατί… Θα έλεγε κανείς ότι είναι ένα ευτελές φαγητό για την περίσταση, αλλά ποιος ξέρει  μπορεί να έχει και τον συμβολισμό του.

Είναι γεγονός ότι αυτός ο εορτασμός σημαίνει κάτι για τους Βρετανούς. Θυμάμαι 10 χρόνια πριν στο Golden Jubilee, την επέτειο των 50 ετών, το κλίμα ήταν υποτονικό. Η επέτειος είχε δώσει μάλιστα αφορμή να ανοίξει συζήτηση για την ανάγκη ή μη της βασιλεία στη χώρα και ακούστηκαν απόψεις που υποστήριζαν ανοικτά την κατάργησή τους. Τότε ήταν ακόμα φρέσκο στο μυαλό των Βρετανών ο χαμός την Νταιάνας σε αυτοκινητιστικό δυστύχημα και η δυσαρέσκεια των πολιτών με τον τρόπο που η βασιλική οικογένεια είχε χειριστεί το θέμα.

Αυτή τη φορά όμως τα πράγματα είναι διαφορετικά. Υπάρχει έντονο πατριωτικό κλίμα. Είναι όμως και μια πραγματικά ιδιαίτερη επέτειος. Φαίνεται ότι στη μακρόχρονη ιστορία της βασιλείας στη χώρα, είναι μόλις η δεύτερη φορά που γιορτάζεται ένα Diamond Jubilee. Μόνο μια άλλη βασίλισσα, η Βικτώρια ξεπέρασε τα 60 χρόνια στο θρόνο.

Όπως και να έχει η Βρετανία γιορτάζει. Όλα είναι στολισμένα με σημαίες. Σπίτια, δρόμοι, μαγαζιά.  Πωλούνται ρούχα στα χρώματα της σημαίας, παπούτσια, πιάτα, ποτήρια, τσάντες εσώρουχα. Όλοι σχεδιάζουν τα δικά τους Diamond Jubilee. Τι κρίμα που η μετεωρολογική υπηρεσία προβλέπει βροχές…

ΥΓ: Η βασιλεία είναι ένας αγαπητός θεσμός και μέρος της εθνικής ταυτότητας των Βρετανών. Νομίζω είναι δύσκολο για μη Βρετανούς να καταλάβουν ακριβώς το ρόλο της σε αυτή τη χώρα. Όσοι αναγνώστες ενδιαφέρεστε διαβάστε μια σχετική ανάλυση, Why does the UK love the monarchy?

Read Full Post »