Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Ιανουαρίου 2012

Welcome to England!

Εδώ και μερικές εβδομάδες επιστρέψαμε στη Βρετανία. Ήταν κάτι που το σκεφτόμασταν μερικά χρόνια. Με δύο παιδιά όμως αποφάσεις για τέτοιες αλλαγές δεν είναι εύκολες. Ή έτσι νομίζουμε. Καθώς η κόρης μας ξεκίνησε την Πρώτη Δημοτικού καταλάβαμε ότι ή θα παίρναμε την απόφαση τώρα ή ποτέ. Και το αποφασίσαμε. Για τους δικούς μας προσωπικούς λόγους είμαστε πάλι στην Αγγλία σε μια συμπαθητική πόλη στα West Midlands.

Όλα έγιναν πολύ γρήγορα και η μεγαλύτερη μας ανησυχία ήταν τα παιδιά. Περισσότερο  η Δανάη 6.5 χρονών και λιγότερο ο Φοίβος 3.5

Η επιλογή σχολείου για τη Δανάη ήταν το μεγαλύτερο μου άγχος. Άλλα όταν τελικά της δόθηκε θέση στο σχολείο που θέλαμε (λεπτομέρειες για την επιλογή σχολείου σε επόμενη ενημέρωση) ήλθαμε αντιμέτωποι με την πραγματικότητα. Πως θα βιώσουν τα παιδιά αυτή την ανατροπή? Πως θα επηρεάσει τη Δανάη η αλλαγή σχολείου και τι θα σημαίνει αυτό για την εκπαίδευσή της? (Περισσότερα για το πώς δουλέψαμε αυτά τα σημεία σε επόμενη ενημέρωση)

Εδώ θα εστιάσω επιγραμματικά στο πως το σχολείο την υποδέχθηκε αλλά και τι έμαθα αυτές τις πρώτες εβδομάδες.

Ξεκινώ με την παρατήρηση ότι όλο το προσωπικό του σχολείου είναι ιδιαιτέρως φιλικό και κάνουν ότι μπορούν για να την υποστηρίξουν.

Την πρώτη μέρα η δασκάλα της την υποδέχθηκε με τα λίγα ελληνικά που έχει μάθει αποτέλεσμα των δεκάδων καλοκαιρών που έχει περάσει σε Ελληνικά νησιά.

Τα παιδιά της τάξης είχαν ήδη προετοιμαστεί για την άφιξη μιας καινούργιας μαθήτριας.

Η δασκάλα είχε αναθέσει σε δυο μαθήτριες να είναι υπεύθυνες για την Δανάη (buddies) Επέλεξε δύο κοπέλες που ήξερε ότι μπορούσε να τις εμπιστευθεί, διέθεταν ωριμότητα για την ηλικία τους και πίστευε ότι θα μπορούσαν να την φροντίσουν.  Η μια από τις δύο κοπέλες έγινε η καλύτερή της φίλη και η άλλη παραμένει μια καλή φίλη. Στην πορεία συνδέθηκε και με άλλες συμμαθήτριες της.

Από τις συζητήσεις με τη δασκάλα διέκρινα την αγωνία της να κάνει το καλύτερο δυνατό για τη Δανάη. Το θεωρεί ευθύνη και υποχρέωσή της η καινούργια της μαθήτρια να προχωρήσει και να φθάσει τους συμμαθητές της. Έχει μοιραστεί την αγωνία της μαζί μου και έχουμε καταστρώσει σε συνεργασία ένα πλάνο.

Όπως και για όλα τα παιδιά που τα αγγλικά είναι δεύτερη γλώσσα, έχουν προγραμματιστεί  για την Δανάη μαθήματα αγγλικών με δασκάλα που έχει ειδίκευση στα παιδιά που τα αγγλικά δεν είναι η πρώτη τους γλώσσα (additional language). Στην πρώτη συνάντηση που είχα μαζί της μου ζήτησε να της εξηγήσω το Ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα στο Δημοτικό, της έδειξα τα βιβλία και τα τετράδια του Ελληνικού σχολείου, μιλήσαμε για το Ελληνικό αλφάβητο. Ήθελε να μάθει όσο το δυνατόν περισσότερα πράγματα για το εκπαιδευτικό περιβάλλον το οποίο βίωσε η Δανάη και να καταλάβει το γνωστικό της επίπεδο. Ζήτησε συγγνώμη γιατί δεν είχαν εκπαιδευτικό με γνώση της Ελληνικής γλώσσας για να μπορέσει να την πλησιάσει καλύτερα.

Τόνισε ότι πρέπει οπωσδήποτε να συνεχίσει να μαθαίνει Ελληνικά. Επέμενε ότι στο σπίτι πρέπει να μιλάμε μόνο Ελληνικά αν και αργότερα είναι πιθανόν με τον αδελφό της να επικοινωνούν στην αγγλική γλώσσα.  Μου εξήγησε ότι από τη μία η Ελληνική γλώσσα είναι η κουλτούρα της (heritage) και πρέπει να την καλλιεργήσει αφού ως ένα βαθμό έχει καθορίσει και την πρoσωπικότητά της (identity). Αλλά επιπλέον μια πλούσια μητρική γλώσσα θα οδηγήσει και σε μια πλούσια δεύτερη γλώσσα αφού το παιδί μεταφέρει τις γλωσσικές δεξιότητες από τη μία γλώσσα στην άλλη, από τα Ελληνικά στα Αγγλικά. Αν η πρώτη γλώσσα είναι φτωχή, τότε η δεύτερη γλώσσα δε θα έχει τις βάσεις για να εξελιχθεί.

Ευτυχώς η κυρία Γιώτα, η καταπληκτική δασκάλα της Δανάης στην Κέρκυρα με είχε εφοδιάσει με υλικό και συμβουλές. Έτσι κάθε Κυριακή έχουμε μάθημα Ελληνικών ενώ μέσα στην εβδομάδα κάνει ανάγνωση από τα εξωσχολικά της βιβλία.

Η υποστήριξη όλων στο σχολείο με έχει εντυπωσιάσει και συγκινήσει. Την προηγούμενη εβδομάδα αγόρασαν ένα αγγλό-ελληνικό λεξικό. Το χρησιμοποιούν οι δάσκαλοι για να της μιλήσουν και να της εξηγήσουν κάποιες διαδικασίες. Μαθαίνουν επίσης στα αλλά παιδιά ελληνικές λέξεις. Όπως μου είπαν είναι ένας τρόπος να φέρουν τους άλλους μαθητές σε επαφή μαζί της.

Εντωμεταξύ από την πρώτη μέρα φαίνεται ότι η Δανάη περνάει καταπληκτικά στο σχολείο. Έχει κάνει ήδη φιλίες, τα αγγλικά της έχουν βελτιωθεί αρκετά και κάθε μέρα συμμετέχει και περισσότερο στην τάξη. Παρακολουθεί μαθήματα ξιφασκίας (after school club) και πηγαίνει Οδηγούς. Τα κάνει όλα με πολύ χαρά και ενθουσιασμό. Με έχει εντυπωσιάσει η αντιμετώπισή της και το θάρρος της! Βρέθηκε σε μια ξένη χώρα, σε ένα άλλο σχολείο και πρέπει να επικοινωνεί σε μια γλώσσα που δεν κατέχει. Οποιοσδήποτε ενήλικας θα έτρεμε στην ιδέα να βρεθεί σε μια τέτοια κατάσταση.  Εκείνη όμως προσαρμόστηκε αμέσως και χωρίς κανένα πρόβλημα. Μου έδειξε ακόμα μια φορά ότι τα παιδιά έχουν πολύ δύναμη και ωριμότητα και τον δικό τους μοναδικό τρόπο να αντιμετωπίζουν την καθημερινότητα ακόμα και όταν αυτή έχει μεγάλες ανατροπές.

Read Full Post »